Serdecznie zapraszamy wszystkich, którzy pragną z nami modlić się o niebo dla dusz czyśćcowych – pośród nich mogą być nasi bliscy zmarli – otoczmy ich miłością w czasie nocnego czuwania.
Nocna modlitwa w intencji dusz czyśćcowch – dlaczego?
s. Anna Czajkowska WDC – odpowiedzialna za APDC
Wszelka aktywność w nocy, a więc w czasie, gdy powinniśmy spać i doświadczać wytchnienia od trudów dnia, bywa niemałym wyzwaniem. Dobrze to wiedzą osoby pracujące w rytmie zmianowym. Nie jest to łatwe, ale – zgodnie z prawem pracy – jest dodatkowo wynagradzane. Podobnie dzieje się wówczas, gdy część swojego zasłużonego nocnego wypoczynku poświęcamy na modlitwę za dusze czyśćcowe. Ponosimy ofiarę, ale gdy czynimy to z miłości do Pana Boga i zmarłych cierpiących w czyśćcu, otrzymujemy wielokrotnie więcej już w tym życiu i zarazem gromadzimy skarby na życie wieczne w niebie. Kto dniem i nocą – zapewnia jeden z Ojców Pustyni – czuwa w trudzie, trwa na modlitwie i pobudza serce do skruchy, wylewa łzy żalu, szybko dozna miłosierdzia Bożego (por. Apoftegmaty, t.2, III-17).
Maria Anna Lindmayr, która pomogła setkom dusz wydostać się z cierpień czyśćcowych tak napisała w swoim dzienniku duchowym: „Żaden okres mojego życia nie był dla mnie tak szczęśliwy i bardziej błogosławiony niż czas, który spędziłam z duszami i dla dusz czyśćcowych. Nauczyłam się również, że miłość do dusz czyśćcowych sprawia radość Bogu i tą drogą najprędzej pomaga nam w cnotach i doskonałościach, ponieważ dusze te leżą Mu bardzo na sercu, dlatego, że są najbiedniejsze i same już sobie pomóc nie mogą. Sam Bóg nie może im więcej pomóc, bo choć Jego miłość dla nich jest wielka, to jednak z powodu grzechów popełnionych za życia, stanęły przed sprawiedliwością Bożą. Skończył się czas łask, nastała nieugięta sprawiedliwość sądu Bożego” (Moje relacje z duszami czyśćcowymi. Dziennik karmelitanki bosej, tłum. wł. z jęz. Franc., Fryburg Szwajcaria 2013).
Ale dlaczego akurat mamy czuwać w nocy? Czy nie można pomagać zmarłym za dnia? Można, a nawet trzeba to czynić. Jednak noc dla dusz czyśćcowych bywa wyjątkowo trudna. Dowiadujemy się o tym z innego świadectwa: „Cierpię więcej w nocy, kiedy ty odpoczywasz. Co prawda noszę zawsze mój czyściec ze sobą, ale w dzień, mając pozwolenie towarzyszyć ci wszędzie, trochę mniej cierpię” (Siostra Maria od Krzyża, Rękopis z czyśćca, Michalineum 1999, s. 34).
Innym motywem do podjęcia nocnego czuwania w intencji zmarłych jest to, że „Modlitwa ofiarowana podczas nocy jest bardzo potężna, bardziej niż ofiarowana za dnia. Dlatego wszyscy sprawiedliwi modlili się w nocy, walcząc z ociężałością swego ciała i słodyczą snu. Z tego powodu szatan lęka się trudu czuwania i używa wszelkich sposobów, żeby udręczyć ascetów (…). Święci usilnie jednak trwali na czuwaniu i odnieśli triumf nad potęgą diabła. Jakiż pustelnik, nawet gdyby posiadł wszystkie pozostałe cnoty, nie zostałby uznany za nieużytecznego, gdyby zaniedbał ten trud? Czuwanie jest bowiem światłem sumienia, wywyższa ducha, skupia myśli, dzięki niemu intelekt unosi się i wpatruje w rzeczy duchowe, przez modlitwę zaś odmładza się i jaśnieje wielkim blaskiem (Izaak Syryjczyk, w: Kard. Robert Sarah, Nicolas Diat, Moc milczenia, Warszawa 2017, s. 25).
Zauważmy, że wzór nocnej modlitwy zostawił nam sam Pan Jezus, który ukryty w ciemnościach przed ludzkim wzrokiem modlił się do Boga Ojca. Kar. Robert Sarah, przywołując doświadczenie jednej z modlitewnych nocy naszego Pana, nocy spędzonej w Ogrójcu, gdy Apostołowie spali zamiast modlić się i czuwać, stwierdza: „Wierni muszą przywyknąć do tego, by modlić się nocą, jak Jezus. W nocy Bóg dokonuje swoich dzieł. W nocy wszystko porusza się, przemienia i wzrasta Bożą mocą” (Moc milczenia, s. 150).
Zapraszamy i zachęcamy wszystkich, którzy w czerwcu planują przyjazd na Jasną Górę, aby przez przemożne wstawiennictwo Matki Bożej Miłosierdzia, razem z Siostrami Wspomożycielkami, w czasie nocnego czuwania chcieli utorować zmarłym drogę do nieba!