Nie w pałacu, ale w szopie
rodzi się nasz Bóg!
I w dziecięcej bezradności
rodzi się nasz Bóg!
W chłodzie, głodzie i ubóstwie rodzi się nasz Bóg!
Pozwól Boże, byś w mym sercu
zawsze mieszkać mógł.
/A. Krzysztoń, Kolędy/
Drodzy Członkowie Apostolstwa i Czytelnicy
W tym szczególnym czasie ponownego zadziwienia cudem Wcielenia Bożego Syna; w czasie, gdy z radością i wdzięcznością wpatrujemy się w żłóbek Pański, życzę – Wszystkim – serc rozświetlonych Bożą łaską i szeroko otwartych pragnieniem Miłości, aby Jezus wędrując przez ten świat zobaczył bijący od nich blask i – jak pasterze za gwiazdą – trafił do każdego z Was z darem nowego życia…
Łamiąc się opłatkiem wdzięczności, życzliwości i zwyczajnego uśmiechu, zapewniam o modlitewnej pamięci u stóp Świętej Bożej Rodzicielki i Jej nowo narodzonego Syna w całym Nowym Roku 2018.
Odpowiedzialna za APDC